Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Helden van de D1 veroveren kampioenschap 2009/2010

 
Valken '68 D1 : FC Rijnvogels D1 0:3 (0:2)

"Elk nadeel heb zijn voordeel" zei voetbalgod Johan Cruijff ooit en hij had natuurlijk (zoals altijd) gelijk. Het was jammer dat de D1 afgelopen zaterdag op onze eigen Kooltuin ondanks de overwinning op SJC net niet kampioen werd, maar dat gaf de begeleiding en sponsors van het team de gelegenheid om er op deze historische donderdagavond op sportpark 't Dyfrak in Valkenburg en later in onze eigen kantine flink uit te pakken. Het sportcomplex van Valken '68 (onze dank aan deze vereniging die bereid was om op donderdag i.p.v. zaterdag te spelen waardoor alle spelers van de D1 van de partij konden zijn) was bijna uitverkocht. De trouwe supporters van de Rijnvogels waren massaal uitgerukt om de mannen van Patrick en Ingmar de laatste stap naar het kampioenschap te zien maken. Prachtig ook, dat er veel spelers, begeleiders en ouders van andere teams (bijv. de D2) aanwezig waren om onze helden aan te moedigen.

De spandoeken van de supportersvereniging " De Kooltuinstrijders" hingen trots achter het doel. Iedereen met een Rijnvogels-hart voelde zoals de slogan op een van de spandoeken: "We are FCR". Als bij een heuze champions league wedstrijd in stadion San Siro te Milaan kwamen beide ploegen het veld opgelopen. Bengaals vuur kleurde de avondhemel boven Valkenburg rood en vaders lieten enthousiast (illegaal?) vuurwerk ontploffen. Mannen en vuurwerk, het blijt een aparte combinatie...

Voor de rest zorgden de talloze toeters en bellen voor een prachtige europacup-sfeer rond het hoofdveld van de Valken. Nu moesten onze jongens en ons meisje alleen nog maar winnen althans minimaal een punt pakken. Aan een serieuze warming-up zou het niet liggen. Patrick probeerde ondanks alle afleiding en gebeurtenissen rond het veld de jongens op scherp te zetten, want een ding was duidelijk: Wij zouden de overwinning niet kado krijgen.

Maar het was vandaag toch net anders dan bij een gewone wedstrijd. De nervositeit bij veel spelers was vanaf het begin goed zichtbaar. Veel ballen werden slecht aangenomen en ook de passing was niet best. Zo had Valken de eerste minuten duidelijk het betere van het spel, trouwens zonder echt gevaarlijk te worden. Dit team heeft volgens mij wel aardig progressie geboekt in vergelijking met de heenwedstrijd. Maar na rond 10 minuten kwamen ook de Rijnvogels opzetten. Onze voorhoede met Mike, Bob en Hugo kreeg de eerste goede kansen en een poeier van Marvin ging via de vingertoppen van de goede Valken-goalie tegen de lat. Nu hing de openingstreffer voor onze D1 bijna voelbaar in de lucht. En de schijn bedroog niet: Na een corner kreeg Max de kans om op de rand van de zestien aan te leggen. Met een knal tegen de onderkant van de lat verschalkte hij de keeper maar de bal sprong terug in het veld. In 1966 in de WK finale op Wembley werd een vergelijkbare bal bij gebrek aan videobewijs goed gekeurd waardoor Engeland en niet Duitsland wereldkampioen werd. Ook vandaag besliste de arbitrage en vooral de objectieve grensrechter van Valken (chapeau voor zijn sportiviteit) dat de bal over de lijn was geweest en de stand derhalve 1:0 voor ons was. Jeanine liet in twee pogingen nog voor de rust ons tweede doelpunt aantekenen zodat wij met een gerust hart de kantine konden opzoeken en even op adem konden komen.

Het spel in de tweede helft was amper beter dan voor de rust. Een vrij rommelig potje voetbal met veel strijd maar ook met veel fouten. Misschien kan je op zo'n dag ook niets anders verwachten. Terwijl Mathijs slechts een keer moest ingrijpen bij een afstandsschot in de korte hoek kregen wij toch nog een handvol opgelegde kansen om de score te verhogen. Maar onze topschutters Hugo en Mike konden het net vandaag niet vinden. Dan gooien wij het toch gewoon over een andere boeg zou Patrick gedacht hebben en zette de laatste minuten keeper Mathijs in de spits en Marvin op doel. En als in een jongensboek lukte het Mathijs om na perfekt voorbereidend werk van Bob op bijzonder fraaie wijze, namelijk achter het standbeen langs, de eindstand van 3:0 te bepalen. De ontlading was groot, zeker toen de goed leidende scheidsrechter voor de allerlaatste keer vloot en het kampioenschap definitief binnen was.

De bloemen en een speech van Rolf Mulder namens de vereniging, de enige echte D1-kampioenschap-champagne (en het D1-bier), T-shirts, een kampioenschap-bord, vuurwerk en een erehaag bij aankomst op de Kooltuin, bijna te veel om op te noemen, wachtten na de wedstrijd op de ploeg. Maar eerst moest nog een belofte worden ingeruild: De spelers zouden na het behalen van het kampioenschap in de sloot springen. Zo gezegd zo gedaan. Of de moeders blij zijn met dit modderbad is maar de vraag, maar een woord is een woord bij de D1.

Alle sponsors (Taxi De Jong, Equaflor etc), de vereniging, de staf en de supporters van harte bedankt voor jullie inzet en bijdrage. Ik ben zeker dat jullie deze dag voor onze jongen en het meisje tot eentje om nooit te vergeten hebben gemaakt.

Nog een competitiewedstrijd uit en tegen Rijnsburg D2 te gaan en dan weten wij of wij het seizoen ongeslagen (!) hebben afgesloten. Dit moet uitdaging genoeg zijn voor de D1 op 9 mei. Groetjes,

Frank (een trotse vader)

P.S.: "Family of the match" is het gezin van der Hoeven die de boottocht voor hun vakantie na Engeland een dag hebben verzet om er vandaag bij te zijn. 'That's the spirit' zou ik zeggen...

20e minuut: 0:1 Max
26e minuut: 0:2 Jeanine
60e minuut: 0:3 Mathijs
 

Tags

 
 
 

Andere blogs in Team Valken'68 D1 (1)

 
Patrick De Jong

Helden van de D1 veroveren kampioenschap 2009/2010

2 mei 2010, 09:19

Valken '68 D1 : FC Rijnvogels D1 0:3 (0:2)

"Elk nadeel heb zijn voordeel" zei voetbalgod Johan...